Datong - Tianjin- Beijing 30 juli 580km

De bedoeling was om 07.00 te vertrekken, maar door de Chinese organisatie loopt het altijd uit, dus vertrokken we pas om 07.40. Wij reden nu direct achter de eerste politie en volgauto aan, alle straten en snelwegen waren voor ons afgezet en iedereen zwaaide naar ons, we voelden ons als de koningin en koning op de weg. Om een idee te geven, het Prins Claus plein oprijden, terwijl alle aanvoerwegen zijn afgesloten. Weer werd er met de hele groep getankt nu met vier werkende pompen, dus ging het iets sneller. Daarna reden we door naar The Great Wall, hier aangekomen, kregen we eerst een lunch en hierna mochten we de muur beklimmen, nadat er een groepsfoto was gemaakt. We droegen allemaal het oranje Bant to Beijing shirt, dat we de eerste dag in China hadden gekregen. Het was een prachtig gezicht om zoveel oranje op de muur te zien. Hierna terug naar de auto en op naar de haven, waar de autos ingeleverd moesten worden. Dit was nog 300 km en tussendoor hebben we nog een keer met zijn allen getankt. Om 20.30 waren we op de parkeerplaats en het was al donker en er was geen verlichting, dus niet eenvoudig om alles uit te zoeken. Het was een mooi gezicht om iedereen te zien met het uitzoeken, wat wel en niet in de auto moest achterblijven. Toen lopend met alle spullen, naar vier bussen, die ons naar Beijing zouden brengen. Onze bus had een lekke band en die moest eerst gerepareerd worden, hierop moesten de andere bussen wachten, uiteindelijk om 23.00 vertrokken om nog twee uur te rijden, onderweg ook nog in een file terecht gekomen, om 01.30 pas in het hotel aangekomeen. We waren kapot en zijn dan ook direct gaan slapen.

We made it !!!

Alle 75 autos zijn aangekome, voortreffelijk werk van de technische jongens, sommige autos echt op de laatste *benen* . De reis was een hele ervaring, die we zeker niet hadden willen missen, met dank aan degene die ons allerlei goede adviezen hebben gegeven.

Daarnaast willen we iedereen bedanken die ons tijdens deze reis gevolgd heeft en met ons heeft meegeleefd! Bedankt!!!

Ehrenhot - Datong 29 juli 470 km

Volgens de planning zouden we om 10.00 weggaan, maar omdat niet iedereen de vorige dag over de grens was gekomen, er waren een achttal autos waaronder de services autos te laat bij de grens aangekomen en die hebben dus nog een nacht in het gerkamp geslapen, waar ze een bruiloft hebben meegemaakt. Wij moesten echter op hen wachten voordat we mochten vertrekken, omdat we in china alleen maar in colonne mochten rijden, om 13.30 waren ze er maar er moest nog het e.e.a. gerepareerd worden uiteindelijk vertrokken we om 1430 naar Datong. Het was jammer dat we zolaat vertrokken, want daardoor hebben we het dinosaurus standbeeld en de grotten niet kunnen bekijken. Het rijden over de snelweg ging goed, er reden weinig andere autos, we moesten wel goed opletten, want er waren koeien op de weg. Ook nog kamelen gezien en er liepen schapen op de snelweg, alles is hier mogelijk, de wegen zijn echter wel heel goed. Ook moest er gezamenlijk getankt worden, met 75 autos duurt dat met twee werkende pompen ongeveer anderhalf uur. De politie reed voor en achter de colonne en heeft ons dan ook geen moment uit het oog verloren, overal werden we gefilmd of gefotografeerd, ook bij de tolpoortjes, waar we zo door mochten rijden. Het nummer achter ons wees ons er op dat de uitlaat toch wel heel erg laag hing, de ophanging rechts bleek afgebroken, met een ijzerdraadje weer vast gezet. Iedereen was ons voorbij gereden en op een splitsing reden wij met de sevicetruck, die ons achterop was komen rijden vrolijk rechtdoor, na een aantal km vonden het we het toch wel vreemd dat we niemand zagen, omgedraaid en op de bewuste splitsing opgewacht door een van de volgautos, op de autoweg stond iedereen te wachten op ons, bij een tol poort was opgevallen, dat ze nummers miste, hoe zo controle. In het hotel (24:00uur), kregen nog wat te eten, hierna de tassen omgepakt, de volgende dag zouden we de auto in de haven afleveren.

Zamiin Uud - Ehrenhot 28 juli 25 km

Goed geslapen in het derde gerkamp, ondanks de regen bij aankomst hebben we het niet koud gehad. Om 09.00 ontbeten, zag er goed uit, toen we aankwamen zag het er allemaal niet al te schoon uit. Onze groep is de enige groep, die in het gerkamp is aangekomen die nacht. We zetten een auto aan het begin van de weg zodat andere die er langs komen naar het kamp kunnen komen. In de loop van de ochtend druppelden er verscheidene teams binnen, allemaal met hun eigen verhaal, die allemaal in groepjes in de woestijn hebben geslapen. Sommige in tenten of in de auto en zelfs iemand heeft in de openlucht geslapen. Een groep had de spoorlijn gevolgd, de geadviseerde route, maar dit bleek een hele slechte weg, bijna niet te doen.`s avonds waren een aantal er van overtuigd door een bos te hebben gereden, nu bleek dat we over een grote vlakte hadden gereden, als ze in het kamp wat verlichting hadden aangedaan, hadden we het waarschijnlijk eenvoudig gevonden. De grote groep, die in de gobi woestijn had overnacht, zou rond 14.00 bij de grens zijn, vanaf 13.30 zijn alle mensen vanuit het gerkamp ook richting grens vertrokken en langzaam aan kwam iedereen bij de grens aan, ook andere teams, die we nog niet hadden gezien. Om 15.00 bij de grens paspoort controle, de bijrijders met bagage door de controle, chauffeurs werden bij het voertuig gecontroleerd, bagage werd ook doorzocht, daarna alle autos op een parkeerplaats opgesteld en werden we opnieuw in groepen ingedeeld. We kregen nummer 48, heel toepasselijk, want ons equipe nummer tijdens de tocht was 54 en ons kenteken is DM-54-48. Wij kregen ook allemaal een persoonlijknummer, Fred 98 en Lieset 99 en het chineese nummerbord H00100, de Chinese rijbewijzen en het Chinees kentekenbewijs en een oranje t-schirt waar Bant to Beijing opgedrukt stond en de pers was erbij, dit was tevens reclame voor Top China Tour, die alles verder in China zou regelen. Om 21.00 in het hotel eindelijk weer kunnen douche heerlijk. Hierna het diner, waar we met stokjes hebben moeten eten. Alle gerechten, werden op een ronddraaiend plateau geserveerd.

Ulaan Bator - Zamiin Uud 27 juli 700 km, waarvan 470 onverhard

Om 05.30 reden we weg, om 09.00 waren we bij de Gobi woestijn, hier eindigde de verharde weg, echt van het ene op andere moment geen asfalt meer, ook nog even een kopje koffie gedronken. De gids in een 4x4 reed als een idioot weg, waardoor de groep snel uit elkaar viel, wij reden als 4e en konden hem niet bijhouden, als we de auto heel wilde houden. Ik heb hem toen bijna klem gereden en hem proberen uit te leggen, dat je zo niet met 75 autos door de woestijn kon rijden, het was toen zo rommelig, dat er een aantal op eigen houtje vertrokken. Om een idee te geven, er was totaal geen bewegwijzering en links en rechts lopen sporen, de enige houvasten, zijn de spoorlijnen en wat hoogspanningskabels. We vetrokken weer en er zat bijna direct iemand vast, die er door de truck uitgetrokken moest worden. Er was een advies om in verzet (versprongen) te rijden, zodat we wat dichter bij elkaar konden rijden, de groep viel echter toch uit elkaar. Wij reden met een stel achter de gids aan, die op een bepaald moment rechtdoor wilde terwijl wij ervan overtuigd waren, dat we rechtsaf moesten, dit was op een punt waar de spoorlijn zich splitste, de gids reed boos rechtdoor en wij rechtsaf. We reden in een groepje van zeven autos in een heerlijk tempo en toevallig kwamen we onderweg de Trans Siberie Express weer tegen en wonder boven wonder zat Marjan Sinselmeijer daar weerin zij zwaaiden vanaf het perron en wij vanuit de woestijn heel bijzonder. Om 16.30 getankt, we moesten nog 218 km rijden, in dit tempo zouden we redelijk optijd aankomen in het volgende gerkamp. Maar helaas ging het mis, we kruiste en andere groep en moesten allemaal draaien en toen raakte we een aantal autos kwijt en reden we met elf autos verder, het werd steeds moeilijker de juiste weg te vinden. Boven op een berg en moesten we nog 90 km, het begon ook donker te worden en de donkerte valt heel snel in. Er stopte een vrachtauto, die naar de grens moest, onze weg dus, hier hebben we vier uur achteraangereden, totdat we in de grensplaats waren, toen het kamp nog vinden, via de politie gehoord waar dat zou moeten liggen. Wij met nog een auto opzoek, maar konden het niet vinden, terwijl wij terug reden kwam de rest van onze groep eraan onder begeiding van de polite, maar die konden het ook niet direct vinden. Uiteindelijk waren we om 02.00 in het kamp, naar later bleek als eerste. 30 teams onder leiding van de gids in de woestijn blijven overnachten, ook andere teams in groepjes de nacht door gebracht in de woestijn, 2 teams hebben bij een stationschef in de wachruimte mogen overnachten. Wij zijn uiteindelijk om 02.30 gaan slapen, de planning was, dat we 0700 weer zouden vertrekken, omdat er zo weinig waren, hadden we het tijdstip van het ontbijt verplaatst naar 09.00 uur.

Ulan Bator 26 juli

Deze dag hebben we diverse excursies gehad, we vertrokken om 08.30 eerst naar een monument op een heuvel, ter nagedachtenis van alle gesneuvelde Russische en Mongoolse soldaten, tijdens de 2de wereld oorlog. Daarnaast stond een groot goudkleurig boedha beeld van 15 m hoog. daarna het zomer paleis bekeken, gestopt bij en kazmirshop, gelunchd in een restaurant met weer allemaal lamsvlees en mongolian cake toe, was matig. In de middag naar het natural museum, de gids kon ons niet echt boeien, je kunt ook te veel van het goede op een dag krijgen, tenslotte nog naar een klooster, dit was heel mooi. In het midden van de kerk een 26 m hoog gouden boedha beeld, met er om heen gebedstonnen, die de bezoekers in het langsgaan rond draaide, `s avonds een buffet, waar we zelf een keuze konden maken, goed en lekker. Bij terugkomst in het kamp weer geen water en stroom, hetgeen betekende geen wc en geen douche, om een idee te geven, er was een douche ruimte voor iedereen met drie douche koppen, waarvan een het er deed. In de middag nog boodschappen gedaan, want morgen, gaan we naar de Gobi woestijn.

Dugana Khad - Ulaan Bator 25 juli 150 km

We vertrokken om 08.30 en zouden verzamelen bij een pompstation op weg naar het 2e gerkamp. Kwamen daar om 12.15 aan en gingen eerst eten, als vlees meestal lamsstoof vlees, wat door zijn speciale smaak snel gaat vervelen. Ze hadden wel een hele mooie grote tent, waarin we met zijn allen konden eten. Tijdens het eten werden de gers ingedeeld en wij kregen een twee persoons gertent toegewezen [zonder verdere faciliteiten]. In de middag het historical museum bezocht. Er was in het kamp geen water en stroom, om ca 20.00 deed alles het weer. Om 21.00 was er mongoolse muziek, zang en een dans groep. Een van de zangers kon op vier niveaus zingen, mond, keel, neus en maag, knap maar niet echt mooi. En er trad een meisje op dat uitzonderlijk lenig was. Niet te laat naar bed, we waren toch wel moe. In de ger sliepen we op een soort deur, erg hard.`s nachts werd er een lap over de opening boven in de ger getrokken. Die nacht ook nog wat forse regenbuien en de tent was niet echt waterdicht.