dinsdag 29 juli 2008
Ulaan Ude - Dugana Khad 24 juli 650 km
Heel vroeg opgestaan, om 04.00 uur weggereden, we moesten om 08.15 uur bij de mongoolse grens zijn, we waren benieuwd of we weer zo lang moesten wachten als bij de russische grens. Er werden constant zaken afgehandeld in een traag tempo, om 11.45 uur de mongoolse grens over. We vertrokken om 15.00 uur met zijn allen, toen was iedereen over de grens, de mee genomen stoeltjes kwamen goed van pas, heerlijk in de schaduw zitten wachten. We moesten in colonne rijden van onze mongoolse begeleiders en kregen onderweg nog een lunchpakket. Het landschap is heel mooi, wijds heuvelachtig en heel groen, net fluweel. Om 21.00 uur kwamen we in ons eerste gerkamp aan, daar ging de klok weer een uur terug. Voor ons was er geen slaapplaats meer, omdat sommige mensen in een vierpersoonstent lagen en de deur op slot hadden gedaan, uiteindelijk in hotel ernaast geslapen.Er was geen warm water, de stank werd bedwongen door een stokje wierook. Alle communicatie verliep via het zoontje van ca achtjaar, die goed engels sprak.
maandag 28 juli 2008
28 juli Chinese grens
Lieve mensen,
Vandaag weer papa en mama aan de telefoon gehad. Het gaat nog steeds heel erg goed met ze! In Mongolië hadden ze geen bereik en konden daarom niets op de site plaatsen. Afgelopen zondag 27 juli moesten ze door de Gobi woestijn om in Zamiin Uud te komen. Dit is een plaatsje dat ongeveer 25 kilometer voor de grens van China ligt. Echter hadden niet alle equipes even veel geluk, vele van hen zijn blijven steken in de Gobi woestijn en hebben de ger tent in Zamiin Uud niet kunnen bereiken gisteravond. Doordat er geen weg was en het pikke donker was, waren de equipes niet in staat om door te rijden. De desbetreffende equipes hebben er dan ook voor gekozen om hun tent op te zetten en de nacht in de woestijn door te brengen. De equipes zijn toen het licht werd, vertrokken richting de Chinese grens. Papa en mama hebben de nacht echter wel door kunnen brengen in het tentenkamp. Zij hadden het geluk dat ze een vrachtwagenchaffeur tegen kwamen toen het donker begon te worden. Deze vrachtwagenchauffeur kende de weg op zijn duimpje en was bereid hen naar de rand van de woestijn te leiden. Met 10 equipes hebben ze achter deze vrachtwagen aangereden. Nadat ze uit de woestijn waren gekomen, konden ze het tentenkamp niet vinden. Doordat ze verkeerd stonden opgesteld langs de weg, kwam de politie naar hen toe. Nadat de politie eerst verkeerd gereden was als gids naar het tentenkamp, zijn ze uiteindelijk om half 3 (de tijd ter plekke) aangekomen in het tentenkamp. Doordat de andere equipes (op 10 equipes na) nog vanuit de woestijn moesten komen, hadden zij de mogelijkheid om een beetje uit te slapen.
Vandaag (28 juli) hebben ze de Chinese grens gepasseerd en hadden weer warm water om mee te douchen.
Echter is de computer van papa stuk en is hij niet meer in staat om via die weg berichtjes op deze website te plaatsen. Dit is alleen mogelijk als ze een internetcafé tegen komen en ze weten niet wanneer dat zal zijn. Het kan dus zijn dat het even duurt voordat het volgende berichtje op deze website zal verschijnen.
Liefs Carolien, Elsemieke en Marjolein
Vandaag weer papa en mama aan de telefoon gehad. Het gaat nog steeds heel erg goed met ze! In Mongolië hadden ze geen bereik en konden daarom niets op de site plaatsen. Afgelopen zondag 27 juli moesten ze door de Gobi woestijn om in Zamiin Uud te komen. Dit is een plaatsje dat ongeveer 25 kilometer voor de grens van China ligt. Echter hadden niet alle equipes even veel geluk, vele van hen zijn blijven steken in de Gobi woestijn en hebben de ger tent in Zamiin Uud niet kunnen bereiken gisteravond. Doordat er geen weg was en het pikke donker was, waren de equipes niet in staat om door te rijden. De desbetreffende equipes hebben er dan ook voor gekozen om hun tent op te zetten en de nacht in de woestijn door te brengen. De equipes zijn toen het licht werd, vertrokken richting de Chinese grens. Papa en mama hebben de nacht echter wel door kunnen brengen in het tentenkamp. Zij hadden het geluk dat ze een vrachtwagenchaffeur tegen kwamen toen het donker begon te worden. Deze vrachtwagenchauffeur kende de weg op zijn duimpje en was bereid hen naar de rand van de woestijn te leiden. Met 10 equipes hebben ze achter deze vrachtwagen aangereden. Nadat ze uit de woestijn waren gekomen, konden ze het tentenkamp niet vinden. Doordat ze verkeerd stonden opgesteld langs de weg, kwam de politie naar hen toe. Nadat de politie eerst verkeerd gereden was als gids naar het tentenkamp, zijn ze uiteindelijk om half 3 (de tijd ter plekke) aangekomen in het tentenkamp. Doordat de andere equipes (op 10 equipes na) nog vanuit de woestijn moesten komen, hadden zij de mogelijkheid om een beetje uit te slapen.
Vandaag (28 juli) hebben ze de Chinese grens gepasseerd en hadden weer warm water om mee te douchen.
Echter is de computer van papa stuk en is hij niet meer in staat om via die weg berichtjes op deze website te plaatsen. Dit is alleen mogelijk als ze een internetcafé tegen komen en ze weten niet wanneer dat zal zijn. Het kan dus zijn dat het even duurt voordat het volgende berichtje op deze website zal verschijnen.
Liefs Carolien, Elsemieke en Marjolein
woensdag 23 juli 2008
Irkutsk - Ulan Ude 23 juli 480 km
Vanochtend redelijk op tijd vertrokken, om 07.30 uur, het was noodweer, voor het hotel stond het blank en het was dan ook niet eenvoudig de auto te bereiken en weg te komen, eigenlijk hebben we de hele dag regen gehad.
De water afvoer is heel slecht, de bodem is heel hard, door plassen zijn de kuilen ook slecht te zien.
Er was voorspeld, dat we vandaag weer een heel stuk slechte weg zouden krijgen, dit bleek echter gelukkig niet zo te zijn.
Door het slechte weer hebben we helaas niet kunnen genieten van het mooie Baikalmeer.
Het was een en al grauwigheid nergens een plek om koffie te drinken en over het meer uit te kijken.
Zelf nog een klein dorpje ingereden om te kijken of daar wat was, maar helemaal niets.
Om 16.00 uur waren we in ons hotel, een oude zooi, maar we moeten morgen vroeg weg, we gaan de grens over naar Mongolie, het kan dus zijn dat de komende dagen niets kunnen plaatsen, omdat er geen internet is, dat doen we dan als we in China aankomen.
In Mongolie zullen we hoofdzakelijk in gertenten slapen.
We hebben met een aantal bij een Japanner gegeten, dan hebben we in iedergeval nog lekker gegeten voordat we in Mongolie aankomen, we zijn ook gewaarschuwd, dat de wachttijd bij de grens redelijk kan oplopen, tot wel 5 uur, we moeten 320 km rijden voordat we bij de grens zijn en zullen om 04.00 uur moeten vertrekken, daar we ook hier gezameljk over de grens moeten.
De water afvoer is heel slecht, de bodem is heel hard, door plassen zijn de kuilen ook slecht te zien.
Er was voorspeld, dat we vandaag weer een heel stuk slechte weg zouden krijgen, dit bleek echter gelukkig niet zo te zijn.
Door het slechte weer hebben we helaas niet kunnen genieten van het mooie Baikalmeer.
Het was een en al grauwigheid nergens een plek om koffie te drinken en over het meer uit te kijken.
Zelf nog een klein dorpje ingereden om te kijken of daar wat was, maar helemaal niets.
Om 16.00 uur waren we in ons hotel, een oude zooi, maar we moeten morgen vroeg weg, we gaan de grens over naar Mongolie, het kan dus zijn dat de komende dagen niets kunnen plaatsen, omdat er geen internet is, dat doen we dan als we in China aankomen.
In Mongolie zullen we hoofdzakelijk in gertenten slapen.
We hebben met een aantal bij een Japanner gegeten, dan hebben we in iedergeval nog lekker gegeten voordat we in Mongolie aankomen, we zijn ook gewaarschuwd, dat de wachttijd bij de grens redelijk kan oplopen, tot wel 5 uur, we moeten 320 km rijden voordat we bij de grens zijn en zullen om 04.00 uur moeten vertrekken, daar we ook hier gezameljk over de grens moeten.
Sayansk - Irkutsk 22 juli 250 km
Vanochtend iets kunnen uitslapen, daarna in een "bar" ontbeten, deze lokatie was ons door een van de russische jongens geadviseerd.
Een heerlijke omelet, leuk opgemaakt, met brood gegeten en thee gedronken en daarna de auto's opgehaald bij de bewaakte parkeerplaats en terug naar het hotel gereden, om de spullen op te halen en op weg naar Irkoetsk, bij het weg rijden uit Sayansk alle drie aangehouden door de politie, die vooral heel nieuwsierig is.
In redelijke tempo naar Irkutsk gereden en we kwamen daar om 15.10 aan, daar hadden we wat tijd om naar de auto's te kijken, bij ons was gelukkig alles goed.
In het hotel hoorde we diverse andere verhalen, van problemen met de ophanging, uit gevallen verlichting, ontwrichte trekhaak etc.
De service truck was halverwege van een talud gegeleden met een kapotte stuurstang en zou pas vandaag laat aankomen, terwijl iedereen op onderdelen was aan het wachten. De technische jongens hebben dan ook tot zeer laat gewerkt om alle auto's weer rijdende te krijgen.
Sommige deelnemers waren pas vanochtend om 07.00 uur aangekomen, wij waren dus blij met de door ons genomen beslissing.
De mensen krijgen hier een meer aziatisch uiterlijk en we zien hier ook mensen meer in de "aziatische zit" zitten.
Op het laatste stuk zien we meer moerasgebieden.
Aan het eind van de middag Marian Sinelmeijer met haar dochter getroffen in het hotel, zij zijn met een groep van 16 mensen op reis met de Trans Syberie Express en we zullen ze dan ook waarschijnlijk nog een paar keer tegenkomen.
Een heerlijke omelet, leuk opgemaakt, met brood gegeten en thee gedronken en daarna de auto's opgehaald bij de bewaakte parkeerplaats en terug naar het hotel gereden, om de spullen op te halen en op weg naar Irkoetsk, bij het weg rijden uit Sayansk alle drie aangehouden door de politie, die vooral heel nieuwsierig is.
In redelijke tempo naar Irkutsk gereden en we kwamen daar om 15.10 aan, daar hadden we wat tijd om naar de auto's te kijken, bij ons was gelukkig alles goed.
In het hotel hoorde we diverse andere verhalen, van problemen met de ophanging, uit gevallen verlichting, ontwrichte trekhaak etc.
De service truck was halverwege van een talud gegeleden met een kapotte stuurstang en zou pas vandaag laat aankomen, terwijl iedereen op onderdelen was aan het wachten. De technische jongens hebben dan ook tot zeer laat gewerkt om alle auto's weer rijdende te krijgen.
Sommige deelnemers waren pas vanochtend om 07.00 uur aangekomen, wij waren dus blij met de door ons genomen beslissing.
De mensen krijgen hier een meer aziatisch uiterlijk en we zien hier ook mensen meer in de "aziatische zit" zitten.
Op het laatste stuk zien we meer moerasgebieden.
Aan het eind van de middag Marian Sinelmeijer met haar dochter getroffen in het hotel, zij zijn met een groep van 16 mensen op reis met de Trans Syberie Express en we zullen ze dan ook waarschijnlijk nog een paar keer tegenkomen.
dinsdag 22 juli 2008
Krasnojarsk - Sayansk 21 juli 800 km
Vanochtend rustig na het ontbijt vertrokken als laatste, alleen de service truck was er nog en een P1800 met een kapotte onderkant, die in een garage gemaakt moest worden.
We hebben onderweg nog koffie gedronken met de jongens van Radio /TV Flevoland na 11.30 uur ging het mis, hoe ik dit soort wegen moet beschrijven weet ik niet maar er waren kuilen van meer dan 50 cm en het was slingeren van links naar rechts met later een advies bij de lunch stop om of de rechterkant of de linkerkant te gebruiken, af en toe werd de weg weer even beter, maar dan na een paar kilometer begon het weer en er wordt door iedere rijder ( personenauto of vrachtauto) anders gereageerd , dit duurde uiteindelijk tot 18.00 uur.
Tijdens onze lunchstop, waar we eigenlijk voorbij wilde rijden, maar toch maar de parkeerplaats opdraaide, kwam achter het gebouw een van equipe 3 aanlopen hun auto stond in een garage erachter en werd weer gemaakt, dit waren vaklui en de rest van de dag heeft de auto het prima gedaan.
Nadat we lekker gelunched hadden, sjaslik op de grill buiten, gingen we weer verder.
Als we door dorpjes reden kwamen we op straat of koeien of schapen of paarden, loslopend tegen!
Om 22.10 kwamen we bij ons hotel aan, en weer ging de klok een uur vooruit, dus was het 23.10 uur.
Equipe 3 had zich gemeld en wilde ook graag blijven slapen en kwamen uiteindelijk 10 minuten na ons aan.
Het hotel was niet eenvoudig te vinden, was gewoon een gedeelte van een woonblok, maar was verder prima.
Natuurlijk wilde we nog wat eten en drinken, iemand ( een Rus) is gaan zoeken waar dat mogelijk was en na onze auto's op een bewaakte parkeerplaats te hebben gezet, zijn we daar heengelopen, de kok wilde nog wel wat voor ons maken, uiteindelijk heerlijk gegeten en lagen pas laat in bed.
We hebben onderweg nog koffie gedronken met de jongens van Radio /TV Flevoland na 11.30 uur ging het mis, hoe ik dit soort wegen moet beschrijven weet ik niet maar er waren kuilen van meer dan 50 cm en het was slingeren van links naar rechts met later een advies bij de lunch stop om of de rechterkant of de linkerkant te gebruiken, af en toe werd de weg weer even beter, maar dan na een paar kilometer begon het weer en er wordt door iedere rijder ( personenauto of vrachtauto) anders gereageerd , dit duurde uiteindelijk tot 18.00 uur.
Tijdens onze lunchstop, waar we eigenlijk voorbij wilde rijden, maar toch maar de parkeerplaats opdraaide, kwam achter het gebouw een van equipe 3 aanlopen hun auto stond in een garage erachter en werd weer gemaakt, dit waren vaklui en de rest van de dag heeft de auto het prima gedaan.
Nadat we lekker gelunched hadden, sjaslik op de grill buiten, gingen we weer verder.
Als we door dorpjes reden kwamen we op straat of koeien of schapen of paarden, loslopend tegen!
Om 22.10 kwamen we bij ons hotel aan, en weer ging de klok een uur vooruit, dus was het 23.10 uur.
Equipe 3 had zich gemeld en wilde ook graag blijven slapen en kwamen uiteindelijk 10 minuten na ons aan.
Het hotel was niet eenvoudig te vinden, was gewoon een gedeelte van een woonblok, maar was verder prima.
Natuurlijk wilde we nog wat eten en drinken, iemand ( een Rus) is gaan zoeken waar dat mogelijk was en na onze auto's op een bewaakte parkeerplaats te hebben gezet, zijn we daar heengelopen, de kok wilde nog wel wat voor ons maken, uiteindelijk heerlijk gegeten en lagen pas laat in bed.
Novosibirsk - Krasnojarsk 810 km 20 juli
Alle auto's stonden zo geparkeerd, dat een ieder tegelijkertijd weg zou moeten, wij stonden echter zo dat we iedereen voor ons konden laten vertrekken en reden om 07.30 uur weg, als een van de laatste. We hebben koffie gedronken in een echt russisch tentje, we hadden wat onze bedenkingen, maar het smaakte goed.
Verder goed doorgereden en gelunched in een tentje waar een aziatische kok in de keuken bleek te staan, door andere Volvo rijders werden we gewezen op een soort deegkussentjes met gehakt erin, wat heel smakelijk was.
Het landschap wordt steed glooiender en 't blijft nog steeds groen en ook de warmte houdt aan.
Om 19.10 waren we in het hotel, maar de klok ging weer een uur vooruit, dus was het al 20.10
Direct zijn we gaan eten, alles werd direct op tafel gezet, sla, soort schnitzel, sinaasappel en water wijn en thee, dus of we maar wilde dooreten.
Ook nog even overlegd, hoe we de volgende dag zouden gaan rijden.Er waren wat verschillende wensen i.v.m. de afstand 1050 km waren er verschillende mogelijkheden.
Er gingen mensen om 04.00 uur ( team 4) en om 05.00 uur ( team 3 en 60) weg, wij ( 26 en 54) besloten om, om 07.00 uur weg te gaan en de route in tweeen te delen met een overnachting na ca 800 km.
Verder goed doorgereden en gelunched in een tentje waar een aziatische kok in de keuken bleek te staan, door andere Volvo rijders werden we gewezen op een soort deegkussentjes met gehakt erin, wat heel smakelijk was.
Het landschap wordt steed glooiender en 't blijft nog steeds groen en ook de warmte houdt aan.
Om 19.10 waren we in het hotel, maar de klok ging weer een uur vooruit, dus was het al 20.10
Direct zijn we gaan eten, alles werd direct op tafel gezet, sla, soort schnitzel, sinaasappel en water wijn en thee, dus of we maar wilde dooreten.
Ook nog even overlegd, hoe we de volgende dag zouden gaan rijden.Er waren wat verschillende wensen i.v.m. de afstand 1050 km waren er verschillende mogelijkheden.
Er gingen mensen om 04.00 uur ( team 4) en om 05.00 uur ( team 3 en 60) weg, wij ( 26 en 54) besloten om, om 07.00 uur weg te gaan en de route in tweeen te delen met een overnachting na ca 800 km.
zaterdag 19 juli 2008
Novosibirsk 19 juli
We konden vandaag uitslapen, eindelijk weer een goed ontbijt.
Voor vandaag stond een excursie op het programma van 10.00 tot 18.00 uur.
De meeste van ons vonden dat wat lang, omdat we allemaal toch wel moe zijn en veel indrukken hebben opgedaan. We hebben de gids gevraagd alleen de stadstour te doen.
We moeten ons voorbereiden op de komende twee dagen die redelijk zwaar zullen worden, 1 x 850 km en 1 x 1050 km en we moeten ook nog een uur inleveren.
We hadden een goed engels sprekende dame, ze heeft veel uitgelegd over de situatie in Siberie.
Haar overgrootouders waren ooit verbannen naar Siberie, haar grootvader was spoorweg ingenieur.
Haar overgrootmoeder, had 18 kinderen gekregen, waarvan er maar drie overleefde, haar grootvader was er daar een van.
Ook over de problematiek van alle rijke grondstoffen, die zij hier in de grond hebben, waarvan alle opbrengsten naar Mokou gaan.
Ze zouden wel zelfstandig willen zijn, maar willen niet weer zoveel doden krijgen die ze bij vroegere opstanden verloren hebben.
Ook dat vroeger gewerkt werd aan de spoorlijn, waarop op bepaalde afstanden voedsel stond, dat ze pas kregen, als ze daar aangekomen waren met het werk.
Het grootste station aan de spoorlijn ligt hier, en heeft de vorm van een locomotief, ze verwerken hier 17.000 passagiers per dag.
Ook heeft Novosibirsk het een na grootste Opera gebouw van de wereld.
Omsk - Novosibirsk 18 juli 730 km
Zonder ontbijt vertrokken, we zouden pas om 08.00 uur kunnen ontbijten , dit was voor ons een slechte ervaring en we zullen als het niet echt nodig is, het niet meer doen.
Wat speciale ervaringen, een schapenkudde bij een politie post omdat daar schaduw was, een dood paard langs de weg en veel rechte lange wegen.
De wegen vallen nog steeds mee, er wordt veel aan de wegen gedaan, asfalteren etc, de wegen worden daarvoor niet afgesloten, dat gaat gewoon door terwijl de auto's passeren, ik moet dan ook de voorruit nog schoonmaken van klodders teer.
Ook de afstand was weer langer, meestal is dat 10% of meer.
Om ca 16.30 uur reden we de stad binnen, waar een forse file stond richting hotel, de auto spoot dan ook koelvloeistof uit de overloop toen we de parkeerplaats opreden.
Een zeer goed hotel met warm water en airco.
's Avonds met z'n tienen lekker en gezellig gegeten en daarna nog even in de bar.
Wat speciale ervaringen, een schapenkudde bij een politie post omdat daar schaduw was, een dood paard langs de weg en veel rechte lange wegen.
De wegen vallen nog steeds mee, er wordt veel aan de wegen gedaan, asfalteren etc, de wegen worden daarvoor niet afgesloten, dat gaat gewoon door terwijl de auto's passeren, ik moet dan ook de voorruit nog schoonmaken van klodders teer.
Ook de afstand was weer langer, meestal is dat 10% of meer.
Om ca 16.30 uur reden we de stad binnen, waar een forse file stond richting hotel, de auto spoot dan ook koelvloeistof uit de overloop toen we de parkeerplaats opreden.
Een zeer goed hotel met warm water en airco.
's Avonds met z'n tienen lekker en gezellig gegeten en daarna nog even in de bar.
donderdag 17 juli 2008
Tyumen - Omsk 17 juli 650 km
De auto's van groep D voor het hotel in Tyumen
Vanochtend om 09.00 vertrokken na een heerlijk ontbijt.
De wegen zijn nog redelijk. Het is niet al te druk en we schieten lekker op, halen uiteindelijk een gemiddelde van 70 km per uur.
Onderweg komen we over grote groen vlaktes, veel onbewoonde gedeeltes.
Ook vandaag verliezen we weer een uur en hebben nu een verschil van 5 uur met Nederland
We rijden in 1 x naar het hotel zonder te zoeken of te vragen, we arriveren als een van de eerste
en hebben eerst lekker wat gedronken op een terrasje aan de rivier.
Hier hebben we weer een nieuw fenomeen op de kamer, geen warm water, maar een kamer op de gang heeft warm water en je kunt je daar eventueel douchen.
Maar met dit hete weer is zelfs een koude douche lekker.
Jekaterinaburg - Tyumen 16 juli 330 km
Voor vandaag stond een excursie in Jekaterinaburg op de planning.
Om 10.00 uur werden we opgehaald door een aantal bussen, er was een gids ( kunsthistorica )met een engels sprekende tolk ( Russisch van origine ) aanwezig, heel jammer hierdoor gaat toch veel verloren, van wat de gids eigenlijk zeggen wil.
De stad draaide om grote ijzerfabrieken en daar werd erg de nadruk op gelegd.
We hebben ook nog een kerk bezocht, waar juist het feit herdacht werd, dat 90 jaar geleden de Tsaren familie werd vermoord.
Ook nog een soort marktje a la de Ramblas bezocht.
Om 15.00 uur waren we weer terug in het hotel, zoals door Marjolein al beschreven, was dat niet echt een succes, voornamelijk het stinkende water was heel erg. Je werd er bijna onpasselijk van en 's nachts heel veel muggen, we hopen, dat dit het slechtste hotel was.
De avond ervoor was door een van onze groep ( D) geopperd, om de afstand van de 17e te verdelen en nu reeds een 300 km te rijden naar de stad Tyumen, zoals ook eigenlijk eerder in het programma stond, dit kon alleen als de auto van team 3 ( een kapotte Panhard stang weer gemaakt was)
Via een reisburo in Nederland een hotel geboekt, je moet echter van je hotel waar je vertrekt een bewijs hebben dat je er geslapen hebt, dus dat ook geregeld.
Om ca 21.30 waren we in het hotel en hebben daar, met 'n tienen heerlijk genoten van een voortreffelijk diner en lekkere bedden en een fris ruikende badkamer.
Tijdens het diner een HK Chinees uit Beijing ontmoet die met een 4x4 een route in tegengestelde richting aan het rijden was en ons uitnodigde om me hem contact op te nemen als we in Beijing zijn.
En weer was het tropisch warm : 30 graden.
Om 10.00 uur werden we opgehaald door een aantal bussen, er was een gids ( kunsthistorica )met een engels sprekende tolk ( Russisch van origine ) aanwezig, heel jammer hierdoor gaat toch veel verloren, van wat de gids eigenlijk zeggen wil.
De stad draaide om grote ijzerfabrieken en daar werd erg de nadruk op gelegd.
We hebben ook nog een kerk bezocht, waar juist het feit herdacht werd, dat 90 jaar geleden de Tsaren familie werd vermoord.
Ook nog een soort marktje a la de Ramblas bezocht.
Om 15.00 uur waren we weer terug in het hotel, zoals door Marjolein al beschreven, was dat niet echt een succes, voornamelijk het stinkende water was heel erg. Je werd er bijna onpasselijk van en 's nachts heel veel muggen, we hopen, dat dit het slechtste hotel was.
De avond ervoor was door een van onze groep ( D) geopperd, om de afstand van de 17e te verdelen en nu reeds een 300 km te rijden naar de stad Tyumen, zoals ook eigenlijk eerder in het programma stond, dit kon alleen als de auto van team 3 ( een kapotte Panhard stang weer gemaakt was)
Via een reisburo in Nederland een hotel geboekt, je moet echter van je hotel waar je vertrekt een bewijs hebben dat je er geslapen hebt, dus dat ook geregeld.
Om ca 21.30 waren we in het hotel en hebben daar, met 'n tienen heerlijk genoten van een voortreffelijk diner en lekkere bedden en een fris ruikende badkamer.
Tijdens het diner een HK Chinees uit Beijing ontmoet die met een 4x4 een route in tegengestelde richting aan het rijden was en ons uitnodigde om me hem contact op te nemen als we in Beijing zijn.
En weer was het tropisch warm : 30 graden.
woensdag 16 juli 2008
Jekaterinaburg 16 juli
Lieve lezers,
Vanmiddag mijn ouders aan de telefoon gehad en ze maken het erg goed! Ze klonken niet eens heel erg vermoeid, dus dat is heel erg fijn! Aangezien ze een lange dag hebben gehad en de internetverbindingen steeds slechter worden, hebben wij de taak even op ons genomen een berichtje te plaatsen. De komende tijd zullen ze niet veel van zich kunnen laten horen, aangezien ze erg lange dagen maken en dan moe zijn als ze in het hotel komen. Ze willen ook zo veel mogelijk slaap pakken elke nacht en een verhaaltje schiet er dan af en toe bij in.
Aangezien ze afgelopen nacht in een heel erg schoon (not!) hotel sliepen en mochten douchen met water dat net rioolwater was, hadden ze besloten vandaag al een stuk richting Omsk (de eindbestemming van morgen) te gaan rijden met hun groepje (auto 3, 4, 26 en 60).
Vandaag hebben ze een excursie gehad in Jekaterinaburg, deze duurde tot ongeveer 3 uur. Aangezien een van de auto's van hun groepje nog niet helemaal in orde was, zijn ze uiteindelijk om 4 uur weggereden uit Jekaterinaburg. Ze hebben toen in 5 uur tijd 330 km afgelegd en zijn aangekomen in de plaats Tyumen (zie de track en trace). Waarschijnlijk is de totale reis naar Omsk niet 900 km maar 1000 km, wat bleek uit de berekeningen van papa en mama. Dus een goed idee van hen om de reis vandaag al te starten. Hierdoor hoeven ze morgen niet om 4 uur 's ochtends op om om 5 uur te kunnen vertrekken, zoals alle andere rijders. Maar kunnen ze iets langer slapen en hoeven ze pas rond een uur of half 8 weg.
Groetjes,
Carolien, Elsemieke en Marjolein
Vanmiddag mijn ouders aan de telefoon gehad en ze maken het erg goed! Ze klonken niet eens heel erg vermoeid, dus dat is heel erg fijn! Aangezien ze een lange dag hebben gehad en de internetverbindingen steeds slechter worden, hebben wij de taak even op ons genomen een berichtje te plaatsen. De komende tijd zullen ze niet veel van zich kunnen laten horen, aangezien ze erg lange dagen maken en dan moe zijn als ze in het hotel komen. Ze willen ook zo veel mogelijk slaap pakken elke nacht en een verhaaltje schiet er dan af en toe bij in.
Aangezien ze afgelopen nacht in een heel erg schoon (not!) hotel sliepen en mochten douchen met water dat net rioolwater was, hadden ze besloten vandaag al een stuk richting Omsk (de eindbestemming van morgen) te gaan rijden met hun groepje (auto 3, 4, 26 en 60).
Vandaag hebben ze een excursie gehad in Jekaterinaburg, deze duurde tot ongeveer 3 uur. Aangezien een van de auto's van hun groepje nog niet helemaal in orde was, zijn ze uiteindelijk om 4 uur weggereden uit Jekaterinaburg. Ze hebben toen in 5 uur tijd 330 km afgelegd en zijn aangekomen in de plaats Tyumen (zie de track en trace). Waarschijnlijk is de totale reis naar Omsk niet 900 km maar 1000 km, wat bleek uit de berekeningen van papa en mama. Dus een goed idee van hen om de reis vandaag al te starten. Hierdoor hoeven ze morgen niet om 4 uur 's ochtends op om om 5 uur te kunnen vertrekken, zoals alle andere rijders. Maar kunnen ze iets langer slapen en hoeven ze pas rond een uur of half 8 weg.
Groetjes,
Carolien, Elsemieke en Marjolein
dinsdag 15 juli 2008
Perm - Jekaterinaburg 15 juli 400 km
Vandaag iets later vertrokken om zo iets, van het tijdsverschil op te vangen.
Het is erg warm weer ca 29 graden, de rit liep zeer vlot we waren in de middag al in het hotel, opeens bleek, dat we de hotels in de Tom Tom konden invoeren door wat sleep acties op de kaart, dit scheelt heel veel tijd met zoeken.
Dit is het eerste hotel wat er echt armoedig uitziet
We hebben onderweg nog gelunchd, het is moeilijk om een cafe op de buitenkant te beoordelen, maar vandaag hadden we het goed gedaan.
Het tanken is ook een actie op zich, je moet eerst naar de kassa gaan en zeggen hoeveel liter je wilt tanken en die moet je dan betalen en dan mag je pas tanken.
Af en toe zijn ze bereid als we Roebels achterlaten dat we “vol” kunnen tanken.
Het is erg warm weer ca 29 graden, de rit liep zeer vlot we waren in de middag al in het hotel, opeens bleek, dat we de hotels in de Tom Tom konden invoeren door wat sleep acties op de kaart, dit scheelt heel veel tijd met zoeken.
Dit is het eerste hotel wat er echt armoedig uitziet
We hebben onderweg nog gelunchd, het is moeilijk om een cafe op de buitenkant te beoordelen, maar vandaag hadden we het goed gedaan.
Het tanken is ook een actie op zich, je moet eerst naar de kassa gaan en zeggen hoeveel liter je wilt tanken en die moet je dan betalen en dan mag je pas tanken.
Af en toe zijn ze bereid als we Roebels achterlaten dat we “vol” kunnen tanken.
Kazan Perm 14 juli 700 km
Vandaag weer op de normale tijd vertrokken, we moesten volgens de lijst 600 km rijden en zouden twee uur tijdsverschil hebben, klok twee uur vooruit
De rit bleek weer langer.
Ook dit tijdsverschil neemt opeens een deel van je dag weg.
De wegen zijn nog redelijk goed te berijden, met hele goede stukken maar ook verschrikkelijk slechte stukken, o.a. bij bruggen en bij het binnen komen van dorpen, dan zijn er opeens grote gaten. Met name bij spoorwegovergangen, liggen de rails echt boven op de weg, hier wordt door een ieder massaal afgeremd.
Het is hier heel groen, mooie dennenbomen, veel vergezichten en mooie wolkenpartijen,. De temperatuur begint ook op te lopen naar zo’n 30 graden.
Vandaag zijn wij voor het eerst aangehouden door de politie, volgens ons was hij alleen maar nieuwsgierig. Na het Internationale rijbewijs (ANWB) en de autopapieren te hebben laten zien mochten we weer verder, we hebben ook van de organisatie een brief bij ons in diverse talen, wat we aan het doen zijn, zeer handig.
Over politie gesproken, er wordt zeer veel gecontroleerd op snelheid, onderweg staan ze overal met laserguns, maar de Russen zijn aardig, je wordt ruim van te voren gewaarschuwd door met de lichten te knipperen, ook staan er controle posten in de dorpen, die met een wit naamplaatsbord worden aangegeven, en soms staat er zelf al een bordje dat er over zoveel meter een politie post is, daar moet je dan stapvoets voorbij en geven ze met hun stokje aan of je moet stoppen, anders moet je maar raden of je door mag rijden, bij deze posten hangen zo’n 200 tot 300 meter ervoor camera’s over de weg.
Het vinden van de hotels blijft moeilijk, er zitten goeie plattegronden bij, maar die zijn niet op schaal.
Uiteindelijk waren we om 21.00 uur in het hotel
De rit bleek weer langer.
Ook dit tijdsverschil neemt opeens een deel van je dag weg.
De wegen zijn nog redelijk goed te berijden, met hele goede stukken maar ook verschrikkelijk slechte stukken, o.a. bij bruggen en bij het binnen komen van dorpen, dan zijn er opeens grote gaten. Met name bij spoorwegovergangen, liggen de rails echt boven op de weg, hier wordt door een ieder massaal afgeremd.
Het is hier heel groen, mooie dennenbomen, veel vergezichten en mooie wolkenpartijen,. De temperatuur begint ook op te lopen naar zo’n 30 graden.
Vandaag zijn wij voor het eerst aangehouden door de politie, volgens ons was hij alleen maar nieuwsgierig. Na het Internationale rijbewijs (ANWB) en de autopapieren te hebben laten zien mochten we weer verder, we hebben ook van de organisatie een brief bij ons in diverse talen, wat we aan het doen zijn, zeer handig.
Over politie gesproken, er wordt zeer veel gecontroleerd op snelheid, onderweg staan ze overal met laserguns, maar de Russen zijn aardig, je wordt ruim van te voren gewaarschuwd door met de lichten te knipperen, ook staan er controle posten in de dorpen, die met een wit naamplaatsbord worden aangegeven, en soms staat er zelf al een bordje dat er over zoveel meter een politie post is, daar moet je dan stapvoets voorbij en geven ze met hun stokje aan of je moet stoppen, anders moet je maar raden of je door mag rijden, bij deze posten hangen zo’n 200 tot 300 meter ervoor camera’s over de weg.
Het vinden van de hotels blijft moeilijk, er zitten goeie plattegronden bij, maar die zijn niet op schaal.
Uiteindelijk waren we om 21.00 uur in het hotel
Nizji Novgorod - Kazan 13 juli 500 km
Weer op de normale tijd van 07.30 vertrokken, de afstand bleek langer dan vermeld op het schema.
In eerste instantie redelijk weer, maar ‘s middags hadden we noodweer, een soort wolkbreuk
Heel veel opspattend water of van de tegenliggers of als je zelf inhaalde.
We waren redelijk bijtijds in het hotel, het regende nog steeds, dus we konden weinig doen.
Na een uur klaarde het toch op. We hebben het Kremlin bekeken, het was lekker om
even wat te kunnen lopen, de stad is daar waar deze is opgeknapt, erg mooi, maar achter de mooie panden is heel veel verval.
In een kroegje nog wat gedronken en een lekkere schaslik gegeten.
’s Avonds nog met de mensen van de Technische Begeleiding gesproken, heel gezellig, maar eigenlijk werd het veel te laat.
In eerste instantie redelijk weer, maar ‘s middags hadden we noodweer, een soort wolkbreuk
Heel veel opspattend water of van de tegenliggers of als je zelf inhaalde.
We waren redelijk bijtijds in het hotel, het regende nog steeds, dus we konden weinig doen.
Na een uur klaarde het toch op. We hebben het Kremlin bekeken, het was lekker om
even wat te kunnen lopen, de stad is daar waar deze is opgeknapt, erg mooi, maar achter de mooie panden is heel veel verval.
In een kroegje nog wat gedronken en een lekkere schaslik gegeten.
’s Avonds nog met de mensen van de Technische Begeleiding gesproken, heel gezellig, maar eigenlijk werd het veel te laat.
zondag 13 juli 2008
Moskou 11 juli
Vandaag mochten we wat uitslapen, na het ontbijt, om 10.00 met de bus mee, om de belangrijkste monumenten van Moskou te bekijken. op een van de fotostops nog een bruidspaar gezien, die daar een kleine ceremonie hield, helaas was het weer slecht en hadden we veel regen.Om 13.00 uur gingen we naar het Kremlin, daar dus eerst twee kerken en andere gebouwen bekeken, we wilden daarna het Rode Plein gaan bekijken, maar omdat het nog steeds regende, besloten we om eerst te gaan lunchen, omdat het bleef regen gingen we door een winkelcentrum, naar het Plein, toen we buiten kwamen, was het droog.Her Rode Plein is heel mooi en imposant, Lenin ligt hier ook begraven, met de bus terug naar het hotel en weer regende het, 's avonds gezellig met onze groep gegeten.Het hotel bestond uit meerdere gebouwen en een ieder moest in zijn eigen gebouw eten.
zaterdag 12 juli 2008
Moskou - Nizji Novgorod 12 juli 400 km
Vroeg vertrokken om het drukke verkeer te vermijden, omdat was verteld, dat het meeste verkeer op de ring er was tussen 08.00 en 10.00 uur.
Dat klopte ook, maar daarna kwamen we in een file, die ons heel veel tijd kostte, uiteindelijk hebben we over de eerste 120 km zes uur gedaan. Van de normale tweebanen werden er uiteindelijk nog twee extra gebruikt, de vluchtstrook en de berm.
Onze gemiddelde snelheid was op een bepaald moment 3 km/uur volgens het huisfront,
hierna konden we redelijk tot goed doorrijden.
Een nieuw fenomeen was, de spoorwegovergangen, die we een aantal keren tegen kwamen, hier moest je vol in de remmen om niet gelanceerd te worden, zo slecht zijn ze.
Uiteindelijk om 18.15 in het hotel aangekomen, het weer was redelijk, af en toe iets regen.
Dat klopte ook, maar daarna kwamen we in een file, die ons heel veel tijd kostte, uiteindelijk hebben we over de eerste 120 km zes uur gedaan. Van de normale tweebanen werden er uiteindelijk nog twee extra gebruikt, de vluchtstrook en de berm.
Onze gemiddelde snelheid was op een bepaald moment 3 km/uur volgens het huisfront,
hierna konden we redelijk tot goed doorrijden.
Een nieuw fenomeen was, de spoorwegovergangen, die we een aantal keren tegen kwamen, hier moest je vol in de remmen om niet gelanceerd te worden, zo slecht zijn ze.
Uiteindelijk om 18.15 in het hotel aangekomen, het weer was redelijk, af en toe iets regen.
Sint Peterburg - Moskou 10 juli 750 km
We gingen vroeg op stap nu met groep D dus bestaande uit nummer 03-04-26-54-60.
Buiten St P getankt,daar schoot na het tanken de stang, die het gas regelt uit zijn houder, hoe dat mogelijk is weten we niet, we konden dus niet verder, dit hebben we redelijk snel kunnen repareren en dus weer verder naar Moskou, langs de "gevaarlijkste" snelweg van Rusland met veel vrachtwagens. Even gestopt om koffie en een broodje te halen, daar reed er zo een vrachtwagen van de parkeerplaats de snelweg op, vergeten de handrem erop te zetten.
Ook veel vrachtwagens in de berm zien liggen, waarvan we vaak niet begrepen hoe het gebeurd was. Tijdens de stop zagen we dat de linker achterband wat minder lucht had, deze weer op spanning gebracht.
Na de lunch heeft Lieset gereden, zij kreeg bij het inhalen en lekke band (linksachter) en heeft volgens een professional zeer goed gereageerd, door de auto zonder schade aan de kant te zetten, terwijl er vlak achter haar een vrachtauto reed. Fred sliep op dat moment. Met vereende krachten de band gewisseld. Lieset stond te trillen op haar benen, maar werd zeer goed opgevangen door de mensen die het gezien hadden.
Daarna mocht Fred verder rijden no 03 en 60 stonden verderop ons op te wachten.
't Was zeer druk op de ring en we waren uiteindelijk om 20.10 in het hotel. Daar konden we de auto prima parkeren.
Het weer was bewolkt en aangenaam warm, 's middags werd het nog veel warmer.
Buiten St P getankt,daar schoot na het tanken de stang, die het gas regelt uit zijn houder, hoe dat mogelijk is weten we niet, we konden dus niet verder, dit hebben we redelijk snel kunnen repareren en dus weer verder naar Moskou, langs de "gevaarlijkste" snelweg van Rusland met veel vrachtwagens. Even gestopt om koffie en een broodje te halen, daar reed er zo een vrachtwagen van de parkeerplaats de snelweg op, vergeten de handrem erop te zetten.
Ook veel vrachtwagens in de berm zien liggen, waarvan we vaak niet begrepen hoe het gebeurd was. Tijdens de stop zagen we dat de linker achterband wat minder lucht had, deze weer op spanning gebracht.
Na de lunch heeft Lieset gereden, zij kreeg bij het inhalen en lekke band (linksachter) en heeft volgens een professional zeer goed gereageerd, door de auto zonder schade aan de kant te zetten, terwijl er vlak achter haar een vrachtauto reed. Fred sliep op dat moment. Met vereende krachten de band gewisseld. Lieset stond te trillen op haar benen, maar werd zeer goed opgevangen door de mensen die het gezien hadden.
Daarna mocht Fred verder rijden no 03 en 60 stonden verderop ons op te wachten.
't Was zeer druk op de ring en we waren uiteindelijk om 20.10 in het hotel. Daar konden we de auto prima parkeren.
Het weer was bewolkt en aangenaam warm, 's middags werd het nog veel warmer.
woensdag 9 juli 2008
Snt Petersburg 9 juli
Vandaag konden we wat uitslapen.
Daarna even de auto's bekeken of er geen rare dingen waren gebeurd.
Tijdens de reis was bij iemand uit onze groep de velg beschadigd en die hadden tijdens de rit nog de band moeten verwisselen en bij een ander was de schokbreker achter door de carrosserie geschoten, die zou vandaag gemaakt worden
Vanochtend om 10.00 opgehaald om een stadrit door Sint Petersburg langs alle belangerijke gebouwen te maken met een stop bij de Peter en Paul vesting.
Voor de middag hadden we een uitnodiging om de Hermitage te bekijken, een van de deelnemers zit in de stichting Vrienden van de Hermitage Nederland.
De gids in de bus geregeld, om dit voor ons te doen ( groepje van acht) zij heeft werkelijk ons heel goed door het museum geleid en alle interessante dingen laten zien.
Daarna even de auto's bekeken of er geen rare dingen waren gebeurd.
Tijdens de reis was bij iemand uit onze groep de velg beschadigd en die hadden tijdens de rit nog de band moeten verwisselen en bij een ander was de schokbreker achter door de carrosserie geschoten, die zou vandaag gemaakt worden
Vanochtend om 10.00 opgehaald om een stadrit door Sint Petersburg langs alle belangerijke gebouwen te maken met een stop bij de Peter en Paul vesting.
Voor de middag hadden we een uitnodiging om de Hermitage te bekijken, een van de deelnemers zit in de stichting Vrienden van de Hermitage Nederland.
De gids in de bus geregeld, om dit voor ons te doen ( groepje van acht) zij heeft werkelijk ons heel goed door het museum geleid en alle interessante dingen laten zien.
Tallinn - Sint Petersburg 8 juli 400 km
Vandaag relatief niet zoveel kilometers, maar we gaan wel de Russische grens over.
We hebben echter begrepen, dat dat wel UUUren kan gaan duren.
Om 10.00 uur moesten we verzamelen ca 35 km van de grens, om in colonne naar de grens te rijden met de service truck in het midden, om die tegelijk mee over de grens te krijgen. Voor de grens staat altijd wel een file van enkele kilometers met vrachtauto's.
Het was een mooi gezicht om ons zo achter elkaar te zien rijden, bij de grens aangekomen, bleek dit de overgang voor vrachtauto's te zijn, wij moesten aan de andere kant zijn. Daar aangekomen, bleek dat we eerst een groen papiertje moesten ophalen, dit moest "even"op gehaald worden in een ander deel van de stad, we moesten daar het kentekenbewijs van de auto laten zien, vervolgens reden we een grote grauwe parkeerplaats op om ons in rijen op te stellen.
Dit was rond 12.30, na heel lang wachten kreeg de eerste groep van 15 auto's het groene papiertje en mochten ze om 17.30 naar de grens rijden.
Het voordeel van het wachten was, dat we alle tijd hadden om met de andere deelnemers te praten en in het chauffeurscafe de lunch te gebruiken, hetgeen later een goed idee bleek te zijn geweest.
Wij waren nummer 1 van de tweede groep en wij mochten om 18.15 vertrekken naar de grens,
hier moesten we eerst Estland ( twee controles) uit, door een stukje niemandsland rijden en bij de Russische grens formulieren halen en die invullen, wachten, tot je per 5 auto's werd doorgelaten om dan weer bij drie controles te komen, waar werkelijk echt getraineerd werd.
Uiteindelijk gingen we om 21.45 de grens over ( weer 1 uur tijdsverschil erbij )
Iets verder stond een stopbord, waarvoor ik gelukkig afremde en zelfs stil heb gestaan, terwijl er niemand bij stond, alleen aan de andere kant van de weg stonden politie agenten.
Iemand na ons, die zo doorreed kreeg een bekeuring.
Eindelijk op weg naar St Petersburg, de weg was ontzettend slecht met heel veel kuilen, gelukkig was het nog licht, net voor St P werd de weg weer beter, na 2 uur rijden waren we in St Petersburg, nu het hotel nog vinden, de beschijving leek duidelijk maar de wegnummers stonden nu opeens niet meer op de verkeersborden vermeld, ons Russisch is nu ook weer niet zo goed en het was fors gaan regenen.
We hebben direct iemand aangesproken of hij wist waar het hotel was, uiteindelijk bleek hij ons de complete foute weg gewezen te hebben, daarna hebben we nog via twee andere mensen wel het hotel gevonden, we kwamen nu ook weer Volvo's tegen. We zijn hier tweeenhalf uur zoet meegeweest.
De laatste groep kwam pas om 08.00 binnen.
In het hotel wachte ons nog een verrassing, ze hadden een groep ingedeeld, om in een ander hotel ca 15 minuten rijden onder te brengen, de rest van onze groep, kon echter wel in het hotel blijven, gelukkig konden we na enig aandringen toch nog blijven.
Uiteindelijk gingen we zeer vermoeid om 04.00 uur naar bed.
We hebben echter begrepen, dat dat wel UUUren kan gaan duren.
Om 10.00 uur moesten we verzamelen ca 35 km van de grens, om in colonne naar de grens te rijden met de service truck in het midden, om die tegelijk mee over de grens te krijgen. Voor de grens staat altijd wel een file van enkele kilometers met vrachtauto's.
Het was een mooi gezicht om ons zo achter elkaar te zien rijden, bij de grens aangekomen, bleek dit de overgang voor vrachtauto's te zijn, wij moesten aan de andere kant zijn. Daar aangekomen, bleek dat we eerst een groen papiertje moesten ophalen, dit moest "even"op gehaald worden in een ander deel van de stad, we moesten daar het kentekenbewijs van de auto laten zien, vervolgens reden we een grote grauwe parkeerplaats op om ons in rijen op te stellen.
Dit was rond 12.30, na heel lang wachten kreeg de eerste groep van 15 auto's het groene papiertje en mochten ze om 17.30 naar de grens rijden.
Het voordeel van het wachten was, dat we alle tijd hadden om met de andere deelnemers te praten en in het chauffeurscafe de lunch te gebruiken, hetgeen later een goed idee bleek te zijn geweest.
Wij waren nummer 1 van de tweede groep en wij mochten om 18.15 vertrekken naar de grens,
hier moesten we eerst Estland ( twee controles) uit, door een stukje niemandsland rijden en bij de Russische grens formulieren halen en die invullen, wachten, tot je per 5 auto's werd doorgelaten om dan weer bij drie controles te komen, waar werkelijk echt getraineerd werd.
Uiteindelijk gingen we om 21.45 de grens over ( weer 1 uur tijdsverschil erbij )
Iets verder stond een stopbord, waarvoor ik gelukkig afremde en zelfs stil heb gestaan, terwijl er niemand bij stond, alleen aan de andere kant van de weg stonden politie agenten.
Iemand na ons, die zo doorreed kreeg een bekeuring.
Eindelijk op weg naar St Petersburg, de weg was ontzettend slecht met heel veel kuilen, gelukkig was het nog licht, net voor St P werd de weg weer beter, na 2 uur rijden waren we in St Petersburg, nu het hotel nog vinden, de beschijving leek duidelijk maar de wegnummers stonden nu opeens niet meer op de verkeersborden vermeld, ons Russisch is nu ook weer niet zo goed en het was fors gaan regenen.
We hebben direct iemand aangesproken of hij wist waar het hotel was, uiteindelijk bleek hij ons de complete foute weg gewezen te hebben, daarna hebben we nog via twee andere mensen wel het hotel gevonden, we kwamen nu ook weer Volvo's tegen. We zijn hier tweeenhalf uur zoet meegeweest.
De laatste groep kwam pas om 08.00 binnen.
In het hotel wachte ons nog een verrassing, ze hadden een groep ingedeeld, om in een ander hotel ca 15 minuten rijden onder te brengen, de rest van onze groep, kon echter wel in het hotel blijven, gelukkig konden we na enig aandringen toch nog blijven.
Uiteindelijk gingen we zeer vermoeid om 04.00 uur naar bed.
Kaunas - Tallinn 7 juli 600 km
We zijn weer vroeg vertrokken. Om de stad te verlaten, moesten we over een brug die opgebroken was, dus moesten we een alternatieve route vinden.
De stad in en uit rijden kost elke keer veel tijd.
Om 10.00 uur passeerde we de grens naar Letland, weer zonder controle, de wegen waren tweebaans maar heel goed te rijden. We kunnen nu ook al Pools inhalen, lijkt het meest op de Route National in Frankrijk, alleen wordt hier nog later gereageerd.
Omdat we vandaag niet zoveel kilometers zouden rijden, hebben we Riga bezocht, daar heerlijk buiten koffie gedronken en later ook op een terras gelunched, vervolgens weer op weg en om 15.00 de grens over naar Estland, we konden weer zo doorrijden.
Voor de grens nog even alle valuta uit Letland opgemaakt, door te tanken. toevalli opsteld, als de Nederlandse vlag
Het weer was wat koeler, heel lekker en later in de middag regen.
zondag 6 juli 2008
Poznan-Kaunas 6 juli 750 km
Vandaag om 08.00 vertrokken, 1ste gedeelte ging nog over een stuk autosnelweg, daarna in een dorpje koffie gedronken, vlak bij een kerk, waar we buiten de dienst konden volgen.
Omdat we vandaag naar Litouwen gaan, hebben we te maken met 1 uur tijdsverschil(later)
hadden we berekend, dat het beter was een broodje in de auto te eten, omdat we anders nog later zouden aankomen, we hebben snel doorgereden over twee baanswegen, die niet echt geweldig zijn, de gemiddelde snelheid ligt dan ook direct een stuk lager. Er wordt veel gezwaaid en getoeterd naar onze Volvo's. Bij de grens bij Litouwen konden we zo doorrijden, Europeese Unie!! We waren om 19.10 in het hotel als 6e auto en konden de auto nog op de bewaakte parkeerplaats zetten, de beslissing om "door" te rijden was dus goed geweest.
Volgens de organisatie zitten we in het beste hotel tijdens de reis en voorlopig hebben ze gelijk zeer mooi hotel met werkelijk een voortreffelijk koud-, warm- en dessert buffet, misschien wel het beste eten tijdens de reis
Omdat we vandaag naar Litouwen gaan, hebben we te maken met 1 uur tijdsverschil(later)
hadden we berekend, dat het beter was een broodje in de auto te eten, omdat we anders nog later zouden aankomen, we hebben snel doorgereden over twee baanswegen, die niet echt geweldig zijn, de gemiddelde snelheid ligt dan ook direct een stuk lager. Er wordt veel gezwaaid en getoeterd naar onze Volvo's. Bij de grens bij Litouwen konden we zo doorrijden, Europeese Unie!! We waren om 19.10 in het hotel als 6e auto en konden de auto nog op de bewaakte parkeerplaats zetten, de beslissing om "door" te rijden was dus goed geweest.
Volgens de organisatie zitten we in het beste hotel tijdens de reis en voorlopig hebben ze gelijk zeer mooi hotel met werkelijk een voortreffelijk koud-, warm- en dessert buffet, misschien wel het beste eten tijdens de reis
Bant-Poznan 5 juli 900 km
Om 06.15 in Bant in aangekomen, om 07.00 uur ging de 1e weg, wij vertrokken om 08.00
Graag willen we alle lieve mensen bedanken, die ons hebben uitgezwaaid, geweldig, dat jullie er waren. Op de eerste parkeerplaats hadden we direct al aanspraak, van gaan jullie echt met die auto naar Beijing, nu de uitleg kun je wel aan Fred overlaten.
De reis verliep voorspoedig, bijna alles auto snelweg, wel twee lange files, één in Duitsland en één in Polen op een tweebaansweg, om 20.30 moe maar voldaan aangekomen in het hotel met de equipe 4 en 26 gegeten, nog wat dingen voor de volgende dag doorgesproken, daarna bekaf naar bed, wat een dag.
Graag willen we alle lieve mensen bedanken, die ons hebben uitgezwaaid, geweldig, dat jullie er waren. Op de eerste parkeerplaats hadden we direct al aanspraak, van gaan jullie echt met die auto naar Beijing, nu de uitleg kun je wel aan Fred overlaten.
De reis verliep voorspoedig, bijna alles auto snelweg, wel twee lange files, één in Duitsland en één in Polen op een tweebaansweg, om 20.30 moe maar voldaan aangekomen in het hotel met de equipe 4 en 26 gegeten, nog wat dingen voor de volgende dag doorgesproken, daarna bekaf naar bed, wat een dag.
Abonneren op:
Posts (Atom)
